HEADLINNEWS.ID – Unen-unen tetembungan “Busuk, Ketekuk, Pinter, Keblinger” dadi inti rembugan kang ngetokake pepeling jero: ngelmu ora kena njalari sombong, lan saben uwong kudu tansah andhap asor sajrone nggayuh lan nglakokake kawruh.
Pepatah iki menehi pangeling cetha: apa uwong sing durung duwe kawruh cukup utawa uwong sing wis kabukten pinter, yen ora ngati-ati lan kakehan gumunggung, mesthi bakal kecekel utawa nandhang cilaka.
Busuk nggambarake kahanan sing kurang kawruh lan ora duwe tuntunan, dene Ketekuk yaiku kahanan sing wis kecekel utawa kesasar amarga kurang waspada.
Dene Pinter nuduhake uwong sing wis duwe akeh ilmu, lan Keblinger yaiku kahanan uwong pinter sing malah kesasar dalan uripe amarga gumunggung lan rumangsa paling bener.
Nalika rembugan lumaku menyang pitakonan babagan angelé manungsa nampa pitutur nalika wis rumangsa pinter, Prof. Sri Puryono njlentrehake menawa asale saka rasa marem dhiri lan anggepan yen kawruh sing diduweni wis wutuh lan paling bener.
“Rumangsa paling unggul njalari ati dadi kaku, ora gelem mbukak lawang kanggo panemu liya, malah nganggep pitutur iku minangka ngenyek utawa ngremehake kapinterane awake dhewe,” ujare panaliti kearifan lokal iki.
Dheweke nambahake, kahanan iki saya abot yen kapinteran kasebut wis entuk pangujian, kalodhangan utawa pakurmatan saka wong akeh, saengga rasa gumunggung saya gedhe lan lali yen saben ilmu mesthi ana watese.
Rembugan banjur ngrembug luwih jero babagan bedane sipat uwong sing duwe ilmu sejati lan uwong sing mung duwe kawruh ing lumah wae.
Ditegesake manawa ilmu sing bener kudune nuwuhake andhap asor, ora dadi sarana gumunggung, lan tansah eling yen ing jagad iki mesthi isih ana uwong sing luwih pinter lan luwih duwe kawruh tinimbang awake dhewe.
Saliyane iku, para peserta rembugan uga negesake pentinge sipat waspada lan wicaksana nalika srawung karo wong liya, luwih-luwih ing tengah masyarakat sing maneka warna watak lan panemu kaya saiki.
Sikap andhap asor miturut pepatah kasebut dianggep dadi jembatan supaya bisa urip rukun, bisa nampa beda panemu, lan ora gampang padu karo sapadha-padha.
Ing pungkasan wektu, para pembicara padha sarujuk yen nilai-nilai kang ana sajrone pepatah “Busuk, Ketekuk, Pinter, Keblinger” kudu tansah dieling-eling lan ditindakake ing saben tataran urip padinan, wiwit saka lingkungan kulawarga, gawean, nganti ing masyarakat amba.
Prof Dr Ir Sri Puryono KS MT
Minongko Guru Besar Universitas Diponegoro, uga paripurna seko Sekretaris Provinsi Jawa Tengah. Saiki madeg mandito dadi mahaguru, ugo mahanani babagan kabudayan Jowo.
